EWANGELIA (Łk 11, 1-13) – czytania

BÓG OJCIEC

Tajemnica przebaczenia grzechów jest słusznie powiązana z umiejętnością wybaczania win przez samych grzeszników, bo wiecie dobrze, że jaką miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone. Jest to sprawiedliwość, o której zostaliście pouczeni. Jak niewielu z was potrafi przebaczać. Dla nich moc tej modlitwy jest wielka. Uzyskują przebaczenie, jednak świat nie przebacza, nie zapomina i sam dokonuje sądu. Czyni więc dokładnie to, czego mu nie wolno. 

Chciałbym, abyście zwracając się do Mnie w tych słowach modlitwy „Ojcze nasz”, całym sercem starali się wybaczyć wszystko wszystkim, świadomi tego, że i Moje przebaczenie uzyskacie na miarę waszego przebaczenia. Jeżeli wy zapomnicie, Ja również zapomnę. Moje przebaczenie jest doskonałe. Niech wasze przebaczenie będzie również doskonałe. Przebaczyć – znaczy usunąć wszelki ślad, wszelką urazę z serca. Nie wspominać, nie rozpamiętywać i nie pragnąć zemsty. Pragnienie zemsty to nie tylko możliwość uczynienia komuś krzywdy za wyrządzoną niesprawiedliwość, ale to również satysfakcja oczerniania kogoś przed bliźnim, zniszczenia jego wizerunku, odpłacenia mu poprzez danie ujścia złym emocjom.

Nie wolno wam cieszyć się z czyjegoś nieszczęścia, mówiąc: „Bóg go pokarał za moją krzywdę”, ale raczej pragnąć przyjść z pomocą każdemu, kto cierpi. Boża Sprawiedliwość jest wyrazem miłości, nie nienawiści. U jej podstaw jest miłość, mimo że karze. Jeżeli oczekujecie po Mnie wspaniałomyślności, sami bądźcie wspaniałomyślni. Jeżeli oczekujecie miłosierdzia – bądźcie miłosierni, a dostąpicie łaski. Nie zapominam dobra. Chcę zapomnieć zło.

Błogosławię was w imię + Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

źródło: Kontemplacja Boga Ojca, Grzechynia 2015