Święty Mucjusz Maria Viaux – cichy mistrz modlitwy i wychowania.

Święty Mucjan Maria Viaux (fr. Mutien-Marie Wiaux) przyszedł na świat 20 marca 1841 roku w belgijskim Mellet, w skromnej, lecz głęboko wierzącej rodzinie kowala. Na chrzcie otrzymał imiona Alojzy Józef (Louis Joseph). Od najmłodszych lat kształtował w sobie cnoty, które miały naznaczyć całe jego życie: pracowitość, prostotę oraz zamiłowanie do modlitwy i lektury religijnej. Choć pomagał ojcu w warsztacie, coraz wyraźniej odkrywał w sobie powołanie do służby Bogu.

Już jako młodzieniec wstąpił do Zgromadzenia Braci Szkół Chrześcijańskich, gdzie przyjął imię zakonne Mucjan Maria. Nowicjat odbył w Namur, a następnie rozpoczął posługę nauczycielską w szkołach w Chimay, Brukseli i Malonne. Początki nie należały do łatwych. Był człowiekiem niezwykle łagodnym i cierpliwym, dlatego rygorystyczny model nauczania w licznych klasach okazał się dla niego dużym wyzwaniem. W konsekwencji znalazł się nawet na granicy opuszczenia zgromadzenia. Wtedy jednak opatrzność przyszła z pomocą. Dzięki wsparciu doświadczonego współbrata otrzymał nową szansę. Przełożeni skierowali go do nauczania muzyki i sztuk plastycznych, co całkowicie odmieniło jego drogę.

RELIKWIE św. Muncjusza Marii w Kaplicy Na Brzegu

Pracując w małych grupach i indywidualnie, szybko zyskał uznanie uczniów. Uczył rysunku, malarstwa oraz gry na instrumentach m.in. fortepianie, fisharmonii, flecie i kontrabasie. Co istotne, nie talent artystyczny czynił go wyjątkowym, lecz spójność życia. Każde działanie wypływało z modlitwy, a każde spotkanie z uczniem stawało się świadectwem Ewangelii. Z czasem zaczęto nazywać go „bratem, który zawsze się modli”. Gdy nie było go w klasie, uczniowie wiedzieli, że należy go szukać przed Tabernakulum.

Przez ponad pięćdziesiąt lat wypełniał najprostsze polecenia z niezwykłą wiernością, nie szukając ani zmian, ani uznania. W Malonne pozostał aż do śmierci, konsekwentnie realizując charyzmat wychowania młodzieży, szczególnie tej najuboższej.

Święty Mucjan Maria zmarł 30 stycznia 1917 roku w Malonne. Wkrótce po jego odejściu wierni zaczęli doświadczać łask i cudów za jego wstawiennictwem. Beatyfikował go papież bł. Paweł VI 30 października 1977 roku, natomiast kanonizacji dokonał św. Jan Paweł II 10 grudnia 1989 roku.

W Martyrologium Rzymskim wspominany jest jako brat szkół chrześcijańskich, który z wytrwałą gorliwością poświęcił niemal całe życie wychowaniu młodzieży.