Aktualności

2023-06-14 14:16

Nowenna i litania na post

Z Tobą, Panie Jezu, wszystko i dla Ciebie wszystko

Kyrie, elejson (3x). – Chryste, elejson (3x). Kyrie, elejson (3x).                                                                                    Chryste, usłysz nas – Chryste, wysłuchaj nas,
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.

 

1. Post to ofiara, która leci prosto do Nieba i zaraz prosi, Panie Jezu, daj mi łaskę.

2. Post jest dobrem dla duszy i ciała,

3. Post daje wielkie siły do walki z pokusami i przeciwnościami,

4. Post zaspokaja wyższe potrzeby,

5. Post jest stanięciem twarzą w twarz z rzeczywistością taka, jak jest,

6. Przez post przyjmujemy tę rzeczywistość bez lęku,

7. Post jest zatrzymaniem fali konsumpcji,

8. Post wyzwala człowieka od niego samego,

9. Post wyzwala człowieka od wewnętrznych sideł świata,

10. Post jest lekarstwem na rozleniwienie, Panie Jezu, daj mi łaskę.

11. Post ratuje duszę od głodu i ciało od tycia,

12. Poprzez post dusza rządzi ciałem,

13. Gdy człowiek pości, odpoczywa i wycisza się,

14. W czasie postu organizm czyni wewnętrzne porządki,

15. Post to dar od Boga, łaska,

16. Umiłowanie postu jest obrazem życia anielskiego,

17. Post umożliwia poświęcenie się człowieka sprawom duszy, 

18. W dni postu człowiek upodabnia się do samego Boga, żyjąc bardziej duchem niż ciałem,

19. Post to namiastka doskonałości w człowieku,

20. Post to wstęp do wolności, jaka daje uwolnienie od potrzeb ciała, Panie Jezu, daj mi łaskę.

21. Post to pewnego rodzaju wyróżnienie i wybranie do większej doskonałości, 

22. Post to łaska osobliwa i cenna w oczach Boga,

23. Post uwalnia od zbytniego przywiązania do spraw materialnych,

24. Każdy rodzaj postu sprawia w człowieku pewne zmiany,

25. Post uczy wstrzemięźliwości we wszystkich dziedzinach życia,

26. Post pozwala duszy oddalić się od niskich żądz,

27. Przez dar postu jest się „siostrą Aniołów i żyje się jak one”,

28. Post to czas błogosławiony, w którym można więcej wyprosić, 

29. Post to czas podwójnego klęczenia,

30. Post to czas  okazywania pokory, Panie Jezu, daj mi łaskę.

31. Post to czas, w którym ciało milczy, by oddać moc duchowi,

32. W czasie postu Boże łaski spływają szeroko na duszę,

33. Post to dowód miłości i posłuszeństwa Bogu,

34. Post to dowód, że sprawy duszy biorą w moim życiu górę nad sprawami ciała,

35. Brak postu jest oznaką, że konsumpcja przekroczyła pewne granice,

36. Post można wyprosić przez pokorne i wytrwałe modlitwy, 

37. Nie ma żadnych okoliczności do rezygnacji z postu,

38. Post jest pragnieniem Boga, życia wiecznego i szczęścia swojej duszy,

39. Post jest poskromieniem zmysłów,

40. Przez post zyskuje się siłę do stawienia czoła wyzwaniom i pokusom kolejnych dni, Panie Jezu, daj mi łaskę.

41. Post jest świadomą ofiarą składaną Bogu,

42. Post jest łaską i darem Bożym,

43. Post jest łaską wysłużoną przez wytrwałą prośbę, 

44. Post jest darem otrzymanym przez podejmowanie wyrzeczeń na miarę swoich sił,

45. Post jest otwartą formą buntu przeciwko demonicznemu światu,

46. Post jest sprzeciwieniem się dyktaturze własnego ciała, własnego dobrobytu i wygody, 

47. Post jest wyróżnieniem w łasce, 

48. Post jest powołaniem do grona ludzi sprawiedliwych, 

49. Post łagodzi zapalczywy gniew Boży na ludzkość, 

50. Pokutująca armia jest ostatnią nadzieją dla świata, Panie Jezu, daj mi łaskę.

51. Post jest łaską podobania się Bogu,

52. Post jest czasowym wyrzeczeniem,

53. Łaska postu daje człowiekowi poczucie, że żyje dla celów wyższych,

54. Post jest powodem do radości, jak gdyby wyprawą wojenną dla rycerza,

55. Przez post krzyżujesz plany wrogom Boga,

56. Przez post zdobywasz dla Boga nowe dusze, 

57. Przez post zdobywasz łaski, których nigdzie indziej nie można zdobyć,

58. Post jest dniem walki i dniem zaszczytu,

59. Post jest dniem niezwykłym, dniem jaśniejącym na tle innych dni,

60. Post pomaga zobaczyć nasze życie z perspektywy wieczności, Panie Jezu, daj mi łaskę.

61. Przez dar postu cały tydzień pracy nabiera właściwego kształtu, 

62. Post jest dniem zwrócenia się do Boga,

63. Post jest oddaleniem spraw, ludzi i przyjemności, 

64. Dzień postu jest strażnikiem życia człowieka,

65. Post jest łaską dla dusz czystych, 

66. Post jest narzędziem pokuty dla grzesznika,

67. Post jest sposobem wypraszania łaski,

68. Post jest ukryciem się w Sercu Boga,

69. Post jest odtrutką na wszystkie zniewolenia,

70. Post jest oczyszczeniem ciała, duszy, umysłu, przyzwyczajeń, relacji i całego życia człowieka, Panie Jezu, daj mi łaskę.

71. Wytrwały post porządkuje człowieka wewnętrznie,

72. Post jest niezbędną częścią życia,

73. Ci, którzy poszczą, cieszą się miłością i uznaniem Króla,

74. Poprzez post człowiek oddaje chwałę Bogu, 

75. Boże, z Twoją pomocą potrafimy i będziemy pragnąć postu,

 

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
przepuść nam Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
wysłuchaj nas Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
zmiłuj się nad nami.

 

K. Przyjdzie czas, kiedy zabiorą im Pana Młodego.

W. A wtedy będą pościć (Mt 9, 14-15)

 

Módlmy się. Panie, Jezu Chryste, który sam stawszy się człowiekiem, trapiłeś Twoje Najświętsze Ciało licznymi postami, zechciej uczynić nas zdolnymi do naśladowania Twojego doskonałego człowieczeństwa przez łaskę postu. Który żyjesz i królujesz w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wielki wieków. Amen.

NOWENNA NA POST

DZIEŃ PIERWSZY

Przygotowanie do otrzymania łask

 

Wj 34, 27-28

 

Pan rzekł do Mojżesza: „Zapisz sobie te słowa, gdyż na podstawie tych słów zawarłem przymierze z tobą i z Izraelem”. I był tam [Mojżesz] u Pana czterdzieści dni i czterdzieści nocy, i nie jadł chleba, i nie pił wody. I napisał na tablicach słowa przymierza – Dziesięć Słów.

 

Bóg Ojciec: Zanim zawarłem przymierze z ludzkością poprzez lud wybrany, dałem się przebłagać Mojemu wybranemu słudze, Mojżeszowi, aby przez 40 dni i 40 nocy pościł, nic nie jedząc i nie pijąc, za grzech swojego ludu i otrzymał Moje błogosławieństwo. Izrael bowiem obraził Mnie pod samą górą Horeb sporządzając sobie złotego cielca i oddając mu chwałę według pogańskich zwyczajów. Post sprawiedliwego ma jednak tę moc przebłagania, że zyskuje łaskę usprawiedliwienia dla wielu i jeszcze wyprasza błogosławieństwo dla tego, kto zasłużył raczej na karę. Bierz sobie więc na przykład Mojego sługę Mojżesza i pokornie czekaj na Moje zmiłowanie, poszcząc za swój lud [POLSKĘ], aż zechcę się zmiłować dla twojej hojnej ofiary.

MODLITWA

 

Boże Ojcze Wszechmogący, który przyjąłeś post Mojżesza, udzielając mu swego błogosławieństwa, odpuszczając grzech ludowi i ofiarując przez niego ludzkości prawo Twojego przymierza – 10 Przykazań Bożych, zechciej i mnie uczynić godnym podjęcia ofiary przebłagania poprzez wytrwały post o chlebie i wodzie. Przyjmij i moją ofiarę jako zadośćuczynienie za grzechy tego pokolenia, a szczególnie za grzechy mojego narodu, mojej rodziny i moje własne, za które Cię serdecznie przepraszam. A jeśli miła jest Ci moja ofiara, ulituj się nad nami i pobłogosław nam, udzielając kolejnych pouczeń. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…

LITANIA NA ZAKOŃCZENIE KAŻDEGO DNIA NOWENNY

DZIEŃ DRUGI

Pokuta za grzech

 

2 Sm 12, 13-18

 

Dawid rzekł do Natana: „Zgrzeszyłem wobec Pana”. Natan odrzekł Dawidowi: „Pan odpuszcza ci też twój grzech – nie umrzesz, lecz dlatego, że przez ten czyn odważyłeś się wzgardzić Panem, syn, który ci się urodzi, na pewno umrze”.
Natan udał się potem do swego domu. Pan dotknął dziecko, które urodziła Dawidowi żona Uriasza, tak iż ciężko zachorowało. Dawid błagał Boga za chłopcem i zachowywał surowy post, a wróciwszy do siebie, całą noc leżał na ziemi. Dostojnicy jego domu, podszedłszy do niego, chcieli podźwignąć go z ziemi: bronił się jednak; w ogóle z nimi nie jadał. W siódmym dniu dziecko zmarło.

 

Bóg Ojciec: Po tym, jak Dawid zgrzeszył, a prorok Natan obnażył jego grzech, upadł król na twarz i pościł przez siedem dni, aby wybłagać zmiłowanie Boże i odkupić swój grzech. Grzechy jednak mają swoje konsekwencje i nie wystarczy pokuta, aby je usunąć. Post Dawida nie miał więc mocy wskrzeszenia zamordowanego Uriasza, a tym samym nie miał mocy ocalenia życia dziecku, poczętemu niejako na jego grobie. Śmierć była od początku wpisana w jego życie. Pokuta Dawida została jednak przyjęta i choć nie ocalił życia pierwszego syna, wybłagał łaskę poczęcia drugiego [Samuela], który otrzymał błogosławieństwo Boże i zasiadł na tronie swojego ojca.

MODLITWA

Boże Ojcze Wszechmogący, który przyjąłeś post swego sługi Dawida i przebaczyłeś mu grzech, za który pokutował, obdarzając błogosławieństwem odrośl jego łona, wejrzyj ze zmiłowaniem na mnie grzesznego, który pragnę jak król Dawid zstąpić z mojego tronu pychy i korzyć się u Twoich stóp. Obdarz mnie łaską szczerej i ofiarnej pokuty i przebacz mi grzechy moje, mojej rodziny, mojej Ojczyzny i całego świata, a jeśli miłe Ci jest moje ukorzenie, zlituj się nad nami grzesznymi i obdarz nas swoim błogosławieństwem. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…

LITANIA NA ZAKOŃCZENIE KAŻDEGO DNIA NOWENNY

DZIEŃ TRZECI

Przygotowanie na spotkanie z Bogiem

 

1 Krl 19, 1-11

 

Kiedy Achab opowiedział Izebeli wszystko, co Eliasz uczynił, i jak pozabijał mieczem proroków, wtedy Izebel wysłała do Eliasza posłańca, aby powiedział: „Chociaż ty jesteś Eliasz, to jednak ja jestem Izebel! Niech to sprawią bogowie i tamto dorzucą, jeśli nie postąpię jutro z twoim życiem, jak [się stało] z życiem każdego z nich”. Wtedy <Eliasz> zląkłszy się, powstał i ratując się ucieczką, przyszedł do Beer-Szeby w Judzie i tam zostawił swego sługę, a sam na [odległość] jednego dnia drogi poszedł na pustynię. Przyszedłszy, usiadł pod jednym z janowców i pragnąc umrzeć, rzekł: „Wielki już czas, o Panie! Odbierz mi życie, bo nie jestem lepszy od moich przodków”. Po czym położył się tam i zasnął. A oto anioł, trącając go, powiedział mu: „Wstań, jedz!” Eliasz spojrzał, a oto przy jego głowie podpłomyk i dzban z wodą. Zjadł więc i wypił, i znów się położył. Powtórnie anioł Pański wrócił i trącając go, powiedział: „Wstań, jedz, bo przed tobą długa droga”. Powstawszy zatem, zjadł i wypił. Następnie mocą tego pożywienia szedł czterdzieści dni i czterdzieści nocy aż do Bożej góry Horeb. Tam wszedł do pewnej groty, gdzie przenocował. Wtedy Pan skierował do niego słowo i przemówił: „Co ty tu robisz, Eliaszu?” A on odpowiedział: „Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Pana, Boga Zastępów, gdyż Izraelici opuścili Twoje przymierze, rozwalili Twoje ołtarze i Twoich proroków zabili mieczem. Tak że ja sam tylko zostałem, a oni godzą jeszcze i na moje życie”. Wtedy rzekł: „Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana!” A oto Pan przechodził.

 

Bóg Ojciec: Prorok Eliasz największy wśród proroków Starego Testamentu, przyjął pokarm pociechy z rąk Anioła Bożego. A jednak pokarm ten nie był inny niż ten, który podaję wam dziś. Otrzymał dzban wody i podpłomyk, Moje dzieci. Pożywienie to obdarzone błogosławieństwem nie tylko postawiło go na nogi, a więc umocniło jego ciało, ale również pokrzepiło jego znękaną duszę. Następnie Eliasz udał się w drogę, którą mu wskazałem. Post przygotował go na spotkanie ze Mną, bo choć nie znajdowałem w nim winy, żaden człowiek nie jest godzien stanąć przed Bogiem bez przygotowania. Im wcześniej zaczniecie więc przygotowywać się na spotkanie ze Mną, tym lepiej przygotowani będziecie na to spotkanie.

MODLITWA

Boże Ojcze Wszechmogący, który pokrzepiłeś swojego wiernego sługę Eliasza i przygotowałeś go na spotkanie z Tobą, podając mu postny posiłek i oczyszczając przez 40 dni i 40 nocy, wejrzyj z miłosierdziem na moją duszę i udziel mi łaski postu o chlebie i wodzie abym umocniony przez Twojego Anioła mógł wytrwać w poście i kontynuować niestrudzenie moją drogę do Ciebie. Pomóż mi odważnie przystąpić do dzieła pokuty, abym zdołał i zdążył przygotować moją duszę na spotkanie z Tobą poprzez post, codzienną Ofiarę Mszy świętej i modlitwę. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…

LITANIA NA ZAKOŃCZENIE KAŻDEGO DNIA NOWENNY

DZIEŃ CZWARTY

Ratunek w czasie trwogi

 

2 Krn 20, 1-3, 20-24

 

Potem Moabici i Ammonici, a z nimi część spośród Meunitów, wtargnęli, aby walczyć przeciw Jozafatowi. Przyniesiono wówczas Jozafatowi wiadomość następującą: „Powstało przeciw tobie z drugiej strony morza, z Edomu, wielkie wojsko i jest już teraz w Chaseson-Tamar, to jest w Engaddi”. Przerażony Jozafat zwrócił się o pomoc do Pana. Ogłosił też post w całej ziemi judzkiej.

Wczesnym rankiem powstali i ruszyli ku pustyni Tekoa. Gdy ruszali, stanął Jozafat i rzekł: „Mieszkańcy Judy i Jerozolimy, posłuchajcie mnie: Zaufajcie Panu, Bogu waszemu, a ostaniecie się, zaufajcie Jego prorokom, a będzie się wam powodziło”. Potem, poradziwszy się ludu, ustanowił śpiewaków dla Pana, by idąc w świętych szatach przed zbrojnymi wysławiali Go śpiewając: Wysławiajcie Pana, albowiem na wieki jest Jego łaskawość.

W czasie kiedy rozpoczęli wznosić okrzyki radości i uwielbienia, Pan zastawił zasadzkę na Ammonitów, Moabitów i mieszkańców góry Seir, wkraczających przeciw Judzie, tak iż się wzajemnie pobili. Powstali wówczas Ammonici i Moabici przeciwko mieszkańcom góry Seir, aby ich obłożyć klątwą i wytępić. Gdy zaś tego dokonali z mieszkańcami Seiru, jeden drugiemu pomagał do zguby. Gdy mieszkańcy Judy doszli do miejsca, skąd widać już pustynię, i spojrzeli na to mnóstwo, oto [zobaczyli] trupy leżące na ziemi: nikt nie uszedł z życiem.

 

Bóg Ojciec: Kiedy król Jozafat dowiedział się o nadchodzącym nieszczęściu, od razu skierował swoje serce, modlitwę i wszelkie wysiłki ku Bogu, którego uważał za swojego Obrońcę, Stróża i Dobroczyńcę Izraela*. Wiara, jaką posiadał król, czyniła Mnie zobowiązanym do działania. Ponadto podobała Mi się pokuta Izraela, który przyjął ogłoszony przez króla post. Poszczono więc na dworze królewskim i poza nim, na obrzeżach Izraela. Pościł król i cały jego dom. Pościło wojsko, kobiety i dzieci. Ponadto odwołano wszystkie radosne uroczystości, aż Pan zmiłuje się nad Izraelem. Każdy, kto usłyszał królewski rozkaz, wziął go sobie głęboko do serca, jakże więc miałem nie zlitować się nad tymi, którzy we Mnie położyli całą nadzieję?

 

* Choć Jozafat był królem Judy (870 – 848), to jednak Bóg, używając nieścisłego historycznego terminu, ma na myśli cały naród izraelski, bo to On sam zmienił imię praojca tego narodu Jakuba na Izrael. Dla Boga dzisiejsza część Jordanii również jest Izraelem i musimy pamiętać, że Kościół katolicki jest kontynuatorem tej drogi i jest nazwany nowym Izraelem, a nie nową Judą. 

MODLITWA

Boże Ojcze Wszechmogący, który wysłuchałeś modlitwy króla Jozafata i przyjąłeś post jako ofiarę pokutną i przebłagalną od niego, jego domu, jego dworzan i całego królestwa Izraela, wejrzyj teraz na naszą Ojczyznę pogrążoną w licznych niedolach i zagrożoną z tak wielu stron. Ulituj się nad ludem, który rozproszony próżno szuka drogi ratunku u własnych rządzących. Wejrzyj na pokutę Króla tego narodu, którym jest sam Pan Jezus Chrystus Król, na Jego wieczną i nieskończoną Ofiarę, wejrzyj na post wiernych sług Jego domu, Jego Królestwa i na wszystkich, którzy usłyszeli Jego wezwanie do narodowego postu. Zmiłuj się nad nami dla Jego Najświętszej Ofiary i racz poróżnić nieprzyjaciół Polski, aby jak wrogowie króla Jozafata, skierowali swoją złość przeciwko sobie wzajemnie, oszczędzając wybrane Królestwo Boga. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…

LITANIA NA ZAKOŃCZENIE KAŻDEGO DNIA NOWENNY

DZIEŃ PIĄTY

Przygotowanie na godzinę próby

 

Est 4, 13-17

 

Wtedy Mardocheusz rzekł, aby odpowiedzieli Esterze: „Nie myśl sobie w sercu, że uratujesz się w domu króla, jedyna ze wszystkich Żydów, bo jeśli ty zachowasz milczenie w tym czasie, uwolnienie i ratunek dla Żydów przyjdzie z innego miejsca, a ty i dom ojca twojego zginiecie. A kto wie, czy nie ze względu na tę właśnie chwilę dostąpiłaś godności królowej?”. I rzekła Estera, aby odpowiedziano Mardocheuszowi: „Idź, zgromadź wszystkich Żydów, którzy znajdują się w Suzie. Pośćcie za mnie, nie jedząc i nie pijąc trzy dni, nocą i dniem. Ja też i dziewczęta moje będziemy pościły podobnie. Potem pójdę do króla, choć to niezgodne z prawem, a jeśli zginę, to zginę”. I poszedł Mardocheusz i uczynił stosownie do tego wszystkiego, co mu poleciła Estera.

 

Bóg Ojciec: Po tym jak królowa Estera dowiedziała się o zagładzie przygotowanej dla jej narodu, upadła na kolana i błagała Boga o zmiłowanie. Ogłosiła post i pokutę, aby uprościć sobie łaskę u Boga. Choć była królową, kajała się przed obliczem Bożym, umartwiając swe ciało jak najniższy sługa. Swoją pokorą i ufnością ujęła Serce Boga i zmiłował się nad nią i jej ludem Bóg, otwierając dla niej serce króla. Nie tylko dostąpiła łask, o które prosiła, ale podwoiła swe zaszczyty, rozszerzyła przywileje dla swego narodu i wypełniła doskonale misję, do której została powołana przez Boga. Podobała Mi się jej pokuta. Estera zwyciężyła Mnie pokorą i ufnością. Położyła swoje życie na szali, aby ocalić swój naród. Choć je ocaliłem, ona była gotowa je oddać w ofierze.

MODLITWA

Boże Ojcze Wszechmogący, zmiłuj się nad nami i racz wejrzeć na pokorne wstawiennictwo Królowej tego narodu, którą jest Najświętsza Panna Maryja. Ona to z wysokości Nieba sama nakazała ludowi polskiemu nazywać się Królową Polski Wniebowziętą, a uczyniła to, aby ten naród ocalić od zguby i sama być jego obroną przed wszystkimi jego wrogami. Wejrzyj więc teraz, najłaskawszy Boże, na pokorne Jej orędownictwo przed Tobą, na post i pokutę, który ogłosiła w całym swoim królestwie, i na tych wszystkich, którzy żyją według Jej rozkazów, i zechciej zmiłować się nad narodem, który Ona sama wybrała. Obdarz nas łaską pokornego posłuszeństwa wobec Jej zarządzeń i nakazów. Niech Jej ofiara uświęci ten naród, aby stał się godny orędownictwa takiej Królowej. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…

LITANIA NA ZAKOŃCZENIE KAŻDEGO DNIA NOWENNY

DZIEŃ SZÓSTY

Przygotowanie do otrzymania łask

 

Iz 58, 3-9

 

„Czemu pościliśmy, a Ty nie wejrzałeś? Umartwialiśmy siebie, a Tyś tego nie uznał?” Otóż w dzień waszego postu wy znajdujecie sobie zajęcie i uciskacie wszystkich waszych robotników. Otóż pościcie wśród waśni i sporów, i wśród bicia niegodziwą pięścią. Nie pośćcie tak, jak dziś czynicie, żeby się rozlegał zgiełk wasz na wysokości. Czyż to jest post, jaki Ja uznaję, dzień, w którym się człowiek umartwia? Czy zwieszanie głowy jak sitowie i użycie woru z popiołem za posłanie – czyż to nazwiesz postem i dniem miłym Panu? Czyż nie jest raczej ten post, który wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać; dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pańska iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On [rzeknie]: „Oto jestem!”

 

Bóg Ojciec: Post o chlebie i wodzie to nie tylko umartwienie ciała. To również skrucha i pokuta duszy. Nie wystarczy umartwić ciało, jeśli duch człowieka nie zostanie skruszony. Post zawsze musi iść w parze z nawróceniem, modlitwą i poszanowaniem Przykazań Bożych, spośród których pierwszym i najważniejszym jest umiłowanie samego Boga i Stwórcy ponad wszystko i ze wszystkich sił, a bliźniego jak samego siebie. Jeśli to przykazanie jest łamane, post pozostaje pozbawiony łaski, jest tylko ograniczeniem spożycia ciała i tak go widzę. Dusza, która poszcząc, grzeszy, nic nie otrzyma. Post jest pokutą i zadośćuczynieniem dla tych, którzy porzucili grzechy i pragną za nie przepraszać. Może też być formą modlitwy błagalnej o wyzwolenie z grzechu, który przejął zupełnie kontrolę nad czyimś życiem, jak jest w przypadku nałogów. Zuchwałe grzeszenie jednak czyni post aktem obłudy, a nie pokuty. Tak samo wstrętnym jest Mi post duszy, która się gniewa i odrzuca przebaczenie. Takiej ofiary nie mogę przyjąć.

MODLITWA

Boże Ojcze Wszechmogący, wejrzyj łaskawie na moją pokutę i zechciej obdarzyć mnie łaską postu miłego Tobie. Spraw, abym pościł w pokoju, przestrzegając wszystkich Twoich przykazań, a szczególnie, abym Cię kochał ze wszystkich moich sił i ponad wszystko, co jest stworzone, a mojego bliźniego z miłością równą miłości, jaką kocham samego siebie. Niech nie sprawiam nikomu przykrości, a jeśli to zrobię, daj mi łaskę pokornego przepraszania za moje uchybienia i ochotnego przyjmowania przeprosin od tych, którzy okazują skruchę. Zachowaj mnie od grzechu gniewania się i nieprzebaczenia, który niweczy ofiarę postu. Niech poszczę z czystym i szczerym sercem na Twoją wyłączną chwałę. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…

LITANIA NA ZAKOŃCZENIE KAŻDEGO DNIA NOWENNY

DZIEŃ SIÓDMY

Powstrzymanie ustania Ofiary

 

Jl 1, 9-15

 

Zniknęły ofiary: pokarmowa i płynna, z domu Pańskiego. Okryjcie się żałobą, kapłani, słudzy Pańscy! Spustoszone jest pole, w żałobie jest ziemia, bo spustoszone jest zboże, wysechł moszcz, zwiędło drzewo oliwne. Zawstydźcie się, rolnicy, narzekajcie uprawiający winnice, z powodu pszenicy i jęczmienia, bo znikło żniwo polne. Uschła winna latorośl i zwiędło drzewo figowe, drzewo granatowe i palma daktylowa, i jabłoń – wszystkie drzewa polne uschły. I zniknęła radość spośród synów ludzkich. Przepaszcie się i płaczcie, kapłani; narzekajcie, słudzy ołtarza, wejdźcie i nocujcie w worach, słudzy Boga mojego, bo zniknęła z domu Boga waszego ofiara pokarmowa i płynna. Zarządźcie święty post, zwołajcie uroczyste zgromadzenie, zbierzcie starców, wszystkich mieszkańców ziemi do domu Pana, Boga waszego, i wołajcie do Pana: Ach, biada! Co za dzień! Bliski jest dzień Pański, a przyjdzie on jako spustoszenie od Wszechmogącego”.

 

Bóg Ojciec: Kiedy wysycha łaska Pańska na Ziemi, bo wysychają jej źródła, zbliża się godzina prawdy dla całej Ziemi. Kto potrafi słuchać i patrzeć, ten potrafi odczytywać znaki dawane ludzkości, znaki czasu próby, pokuty i nawrócenia. A więc teraz mówię i teraz wołam, bo pomsta Pańska jest rozwieszona jak Niebo nad Ziemią nad całym obszarem zamieszkałym przez ludzkość. Jeśli Ofiara, którą dałem Ziemi dla zadośćuczynienia za jej grzechy, Ofiara dla złagodzenia Mojego gniewu, Ofiara dla zjednania Mojej łaski ustaje, ustaje wraz z nią czas miłosierdzia na Ziemi. Przepaszcie się więc i pokutujcie, bo kiedy wasz Boski Orędownik zamilknie, a usta kapłanów zwiędną, zapanuje chaos na Ziemi. Wszystkie narody wykipią jak mleko i nie będzie już gdzie szukać ratunku. Ogłoście więc czas postu na całej Ziemi, czas pokuty i nawrócenia, bo godzina grozy jest bliska.

MODLITWA

Boże Ojcze Wszechmogący, zmiłuj się nad nami grzesznymi. W swoim miłosierdziu udziel mi grzesznemu łaski pokuty i postu, abym miłą Ci ofiarą wybłagał zachowanie Najświętszej Ofiary Twojego Syna w mojej Ojczyźnie – Polsce. Niech będzie ta ziemia ocalona od zniszczenia. Niech jej kapłani przepaszą się, podniosą lament i ogłoszą post. Niech Chrystus Król zapanuje nad tą ziemią, aby rozproszyć czyhających na Jego Najświętszą Ofiarę. Niech znikną z powierzchni Ziemi bezcześciciele Najświętszej Ofiary Syna Bożego i ci, którzy bezrozumnie przyczyniają się do jej upadku. Zachowaj łaskę Twojemu ludowi i nie odbieraj nam Świętego Ducha Twego. Niech Twoja Najświętsza Ofiara nie ustanie w tym narodzie i wyjedna mu ocalenie przez Jezusa Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…

LITANIA NA ZAKOŃCZENIE KAŻDEGO DNIA NOWENNY

DZIEŃ ÓSMY

Przebłaganie za grzechy

 

Jon 3, 1-10

 

Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: „Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam”. Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: „Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona”. I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory od największego do najmniejszego. Doszła ta sprawa do króla Niniwy. Wstał więc z tronu, zdjął z siebie płaszcz, oblókł się w wór i siadł na popiele. Z rozkazu króla i jego dostojników zarządzono i ogłoszono w Niniwie co następuje: „Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją. Niech obloką się w wory – <ludzie i zwierzęta> – niech żarliwie wołają do Boga! Niech każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą [popełnia] swoimi rękami. Kto wie, może się odwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, a nie zginiemy?”.

Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

 

Bóg Ojciec: Prorok Jonasz stał się Moim narzędziem łaski i ocalił mnóstwo dusz zamieszkałych w rozległym mieście Niniwa. Przez to, że głosił Moje Słowo, ocalił miasto i jej mieszkańców. Kiedy więc Moje Słowo zostanie ogłoszone, prorok wykonał swoją misję, a losy miast spoczywają w rękach ich mieszkańców. Pokuta, post i nawrócenie mieszkańców Niniwy, pokuta ludzi i zwierząt, a przede wszystkim pokorna postawa jej króla, zaważyły na losach miasta. Zostało ocalone dzięki wierze w usłyszane Słowo i posłuszeństwo Słowu Boga. Teraz więc, kiedy Moje Słowo zostało ogłoszone i wezwanie do narodowej pokuty zostało oznajmione, los waszej Ojczyzny spoczywa w waszych rękach. Nie tylko post i pokuta, ale nawrócenie się każdego od jego złych uczynków wyjednuje Boże zmiłowanie. Nawróćcie się więc do Mnie z całego Serca, podejmijcie post i pokutę i miejcie pokorną nadzieję że zmiłuję się nad wami.

MODLITWA

Boże Ojcze Wszechmogący, który w swojej nieskończonej dobroci wysłałeś na pomoc grzesznemu miastu proroka Jonasza z Twoim Słowem, aby ostrzegł mieszkańców i dał im sposobność do ocalenia siebie i miasta, wejrzyj dziś na pokutę tych, którzy posłyszeli Twoje Słowo z ust Twojego proroka. Ulituj się wobec błagania tych, którzy uwierzyli i podjęli post o chlebie i wodzie dla złagodzenia Twojego gniewu. Udziel łaski mężnego znoszenia brzemienia pokuty, postu i zadośćuczynienia poprzez codzienne uczestnictwo w przebłagalnej Ofierze Mszy świętej. Daj nam z radością znosić to wszystko, czego żąda Twoja sprawiedliwość, i okaż miłosierdzie wobec nadziei, jaką pokładamy w Twoim Najświętszym Sercu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…

LITANIA NA ZAKOŃCZENIE KAŻDEGO DNIA NOWENNY

DZIEŃ DZIEWIĄTY

Życie Słowem Bożym

 

Mt 4, 1-4

 

Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. A gdy przepościł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, odczuł w końcu głód. Wtedy przystąpił kusiciel i rzekł do Niego: „Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz, żeby te kamienie stały się chlebem”. Lecz On mu odparł: „Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych”.

 

Bóg Ojciec: Przez 40 dni i 40 nocy Syn Mój, Jezus Chrystus, pozbawił się pokarmu ziemskiego, poszcząc i oddając się na wszelkie ataki szatana. Był więc w tym czasie kuszony i nękany obecnością złego ducha, a po upływie tych dni, kiedy osłabł zupełnie, przeżywał pokusę zaspokojenia swojego ludzkiego głodu i przerwania postu, który postanowił. Umrzesz, zanim wypełnisz swoją misję, zagłodzisz się i wszystko zmarnujesz – szeptał kusiciel. Ten jednak zawsze przedstawia realia ziemskie i kusi, napełniając duszę lękiem. Jezus, wcielony Syn Boży, choć był człowiekiem i podlegał prawom natury, znał również moc Słowa Bożego, które żyje i daje życie tym, którzy je miłują. Umiłowanie Słowa prowadzi do życia Słowem, odżywiania się Słowem i pojenia się Słowem. Pokrzepiania się Słowem i oczyszczania się Słowem. Słowo Boże jest pokarmem, napojem i lekarstwem duszy. Duch ludzki góruje nad ciałem. Słowo Boże jest więc Życiem, bo zawiera Ducha Ożywiciela, który w nim działa. Daję wam więc Słowo na czas kuszenia, bo ono nie pozwoli wam zginąć.

MODLITWA

Boże Ojcze Wszechmogący, Ty w swoim Synu ukazałeś nam moc Słowa Bożego, a poprzez Wcielenie obdarzyłeś nas Życiem Słowa wewnątrz naszych dusz, abyśmy posiadając w sobie żywe Słowo Boże, żyli więcej duchem niż ciałem. Spraw, abym przyjmując codziennie Wcielonego Syna Bożego do mojego serca w Komunii świętej, nie zapominał o Jego świętej obecności. Obdarz mnie łaską wytrwania w łasce uświęcającej, abym nigdy nie zostawał bez świętej obecności Bożego Ducha w moim sercu. Niech zachowam niewzruszoną wiarę w Twoje Słowo, niech żyję nim bardziej niż chlebem powszednim, abym zjednoczony z Tobą poprzez Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie Twojego Syna, wytrwał do końca i mógł dostąpić łaski przeznaczonej mi chwały oglądania Ciebie w Twoim Królestwie na wieki. Przez tegoż Chrystusa Pana naszego. Amen.

 

Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…

LITANIA NA ZAKOŃCZENIE KAŻDEGO DNIA NOWENNY

 

MODLITWY na rozpoczęcie i zakończenie postu

Akt strzelisty w chwili słabości w czasie postu

źródło: Nowenna na czas postu. Grzechynia 2022

czytaj więcej...