EWANGELIA  (J 19, 25-27) – czytania

MATKA BOŻA

Moje Serce obejmuje Serce Mojego cierpiącego Syna. Obnażam Moje Serce, aby przygotowany dla Niego miecz mógł wniknąć w Jego miłość. Wiesz, że gdybym miała powtórzyć ten ból dla Zbawienia tak licznych grzeszników, zniosłabym wszystko, gdyby było to Wolą Bożą, ale, córko Moja, ból ten był tak wielki, że tylko dzięki łasce Bożej mogłam pomieścić go w Moim Sercu i nie umrzeć od nadmiaru jego goryczy.

Spotkanie z Moim Synem na krzyżowej drodze dało Mi wielką siłę do cierpienia, bo miłość dokonuje rzeczy niemożliwych i Moje trwanie w bólu przy Moim Dziecku było Moim niemożliwym. Niemożliwym było wytrwać to cierpienie i niemożliwym było opuścić Dziecko w tak strasznych okolicznościach.

Bóg, stając się jedno ze Mną, utworzył nowy rodzaj ludzki i choć jest obciążony grzechem pierworodnym, jest uleczony miłością naszych Dwóch Serc, Serc męczeńskich, Serc zadośćuczyniających. Człowiek nie jest tym, kim był, jest nową istotą posiadającą i Ojca, i Matkę, choć Bóg jest Ojcem i Matką całego stworzenia, uczynił Mnie Matką wszystkich ludzi, abyście byli chowani kobiecą ręką, z większą czułością, z większą tkliwością, abyście poprzeze Mnie umieli lepiej pokochać Ojca, abyście widząc jak Ja Go miłuję, naśladowali Moją miłość.

Błogosławię was w imię + Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.