EWANGELIA (Mk 6, 45-52) – Jezus chodzi po wodzie

(…) Oni tym bardziej byli zdumieni w duszy, że nie zrozumieli sprawy z chlebami, gdyż umysł ich był otępiały.

————–

Jezus chce nam przypomnieć podobnie jak zatrwożonym uczniom, kiedy uczynił cud rozmnożenia chleba dla kilku tysięcy ludzi, że tak samo w naszym życiu dokonuje cudów, i dziwi się nam, że mimo tylu cudów jakich dokonuje w naszym życiu, my ciągle boimy się różnych wydarzeń jakie się dzieją wokół nas, że nie jesteśmy wstanie być i żyć w pełni Jego zaufaniu.

A przecież zaufanie to miara wierności, zaufanie to miara wzajemności, zaufanie to w końcu miara prawdziwej, wielkiej i bezgranicznej miłości Boga do człowieka. Tak więc jaką mamy ufność wobec Boga, tak też będzie się nam udzielał. Im więcej dusza zaufa tym większą miłość otrzyma. Są dusze, które ufają bezgranicznie i w takich duszach nie ma żadnego lęku, bo lęk wiąże się z karą, a w prawdziwej miłości nie ma lęku.

Jezu, mój Królu, Maryja uczy mnie całkowitego zaufania do Ciebie, usuwając lęk, a więc życie bez grzechu, a więc miłość i tylko miłość, która spali wszystko co nie jest miłością.

Cała Ewangelia ⇩ 

EWANGELIA  (Mk 6, 45-52)

Jezus chodzi po wodzie

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Kiedy Jezus nasycił pięć tysięcy mężczyzn, zaraz przynaglił swych uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, do Betsaidy, zanim odprawi tłum. Gdy rozstał się z nimi, odszedł na górę, aby się modlić.
Wieczór zapadł, łódź była na środku jeziora, a On sam jeden na lądzie. Widząc, jak się trudzili przy wiosłowaniu, bo wiatr był im przeciwny, około czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze, i chciał ich minąć.
Oni zaś, gdy Go ujrzeli kroczącego po jeziorze, myśleli, że to zjawa, i zaczęli krzyczeć. Widzieli Go bowiem wszyscy i zatrwożyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich: „Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się”. I wszedł do nich do łodzi, a wiatr się uciszył.
Oni tym bardziej byli zdumieni w duszy, że nie zrozumieli sprawy z chlebami, gdyż umysł ich był otępiały.

Oto Słowo Pańskie.

Ewangelia dzień poprzedni