Aktualności
EWANGELIA (Łk 16, 19-31) – Przypowieść o Łazarzu i bogaczu
(…) «Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą»”.
————–
W świętym czasie Wielkiego Postu, Jezus przypomina nam w przypowieści o Łazarzu i bogaczu, że kapłani pouczający z ambon kościołów o grzechu i o konsekwencjach jakie płyną z życia grzesznego, są Jego Słowem i słowa te są wiążące.
Jeśli słowa te słuchamy i wprowadzamy w życie, aby porzucić życie w grzechu, wówczas wyzwolimy się z konsekwencji jakie na nas miałyby przyjść, jeśli trwalibyśmy nadal w grzechach. Na Sądzie Bożym nie wytłumaczymy się, że nie wiedzieliśmy… Podobnie jak bogacz, który chciał się zasłonić lub usprawiedliwić, prosząc o posłanie do żywych kogoś z umarłych, myśląc, że ludzie na ziemi się nawrócą. Dlatego upomnienia kapłana mają skutki wieczne w duszy ludzkiej.
Jezu, mój Królu, wraz z Maryją, Matką Kapłanów, powierzam Ci, tych wszystkich biednych i nieświadomych ludzi, którzy za życia lekceważą słowa kapłanów o nawróceniu, o porzuceniu życia w grzechu, czego konsekwencją może być dla nich nawet wieczne potępienie.
Błogosławię was w imię + Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.
Cała Ewangelia ⇩
EWANGELIA (Łk 16, 19-31)
Przypowieść o Łazarzu i bogaczu
Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.
Jezus powiedział do faryzeuszów:
„Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił. U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza; nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody.
Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.
Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: «Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu».
Lecz Abraham odrzekł: «Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać».
Tamten rzekł: «Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki».
Lecz Abraham odparł: «Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają».
«Nie, ojcze Abrahamie, odrzekł tamten, lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą».
Odpowiedział mu: «Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą»”.
Oto Słowo Pańskie.
Ewangelia dzień poprzedni
