EWANGELIA  (Łk 14, 1-6) – Uzdrowienie w szabat chorego na wodną puchlinę

(…) Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?

————–

Jezus zadaje pytanie ludziom, którzy w ówczesnym świecie uchodzili za wiarygodnych i prawdomównych. Czy można w dzień szabatu uczynić coś dobrego, a konkretnie uzdrowić chorego człowieka. Lecz oni milczeli, nie dając żadnej odpowiedzi Temu, który wie wszystko.

Dziś również w naszym życiu są sytuacje, w których my sami milczymy, bo uczynić coś dla drugiego człowieka, człowieka, który nie jest z naszego środowiska, z naszej grupy czy z naszej „poprawności” i sfery, wiązałoby się z odrzuceniem i wykluczeniem na dalsze lata. Tak więc, faryzeusze nadal żyją wśród nas i ich zachowanie niczym wiele nie odbiega od ówczesnych. Dziś kryją się często pod przynależnością do Jezusa, a wtedy wyróżniała ich wrogość do Jezusa.

Jezu, mój Królu, przez Maryję i Jej czyste i niczym nie zmącone Serce, spoglądam na cierpienie ludzi, współczując i pocieszając ich. 

Cała Ewangelia ⇩ 

EWANGELIA  (Łk 14, 1-6)

Uzdrowienie w szabat chorego na wodną puchlinę

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. A oto zjawił się przed Nim pewien człowiek chory na wodną puchlinę.
Wtedy Jezus zapytał uczonych w Prawie i faryzeuszów: „Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?” Lecz oni milczeli. On zaś dotknął go, uzdrowił i odprawił.
A do nich rzekł: „Któż z was, jeśli jego syn albo wół wpadnie do studni, nie wyciągnie go zaraz nawet w dzień szabatu?” I nie mogli Mu na to odpowiedzieć.

Oto Słowo Pańskie.

Ewangelia dzień poprzedni