EWANGELIA (Mk 4, 1-20) – Przypowieść o siewcy

(…) Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać.

————–

Jezus pyta dzisiaj każdego z nas: Jaką jestem glebą dla Jego Słowa? Czy urodzajną, która odrzuca ten świat i jego przepych? Czy może ciernistą, która jest odwrotnością gleby urodzajnej, gdzie troski tego świata i jej przepych odwracają ludzi od Boga, podobnie jak sucha droga czy skaliste miejsca.

A przecież każdy, kto odwrócił się od grzechu i świata, przeszedłszy osobiste nawrócenie, wie, że idąc drogą Bożą, staje się bez większego własnego wysiłku glebą urodzajną, która powoli zaczyna wydawać polony. Najpierw niewielki, potem większy, a z czasem ogromny. I sam nie wie jak to się dzieje, ale właśnie tak działa Duch Święty w duszy Mu oddanej, nawróconej.

Jezu, mój Królu, dziękuję Ci za Maryję, która każdego dnia uprawia glebę mojej duszy, aby co dzień przynosiła coraz to większe plony dla rozrastania się Królestwa Bożego na Ziemi.

Cała Ewangelia ⇩ 

EWANGELIA  (Mk 4, 1-20)

Przypowieść o siewcy

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Jezus znowu zaczął nauczać nad jeziorem i bardzo wielki tłum ludzi zebrał się przy Nim. Dlatego wszedł do łodzi i usiadł w niej na jeziorze, a cały lud stał na brzegu jeziora. Uczył ich wiele w przypowieściach i mówił im w swojej nauce:
„Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedno padło na drogę; i przyleciały ptaki, i wydziobały je. Inne padło na miejsce skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi, i wnet wzeszło, bo gleba nie była głęboka. Lecz po wschodzie słońca przypaliło się i nie mając korzenia, uschło. Inne znów padło między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je, tak że nie wydało owocu. Inne w końcu padły na ziemię żyzną, wzeszły, wyrosły i wydały plon: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny”. I dodał: „Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha”.
A gdy był sam, pytali Go ci, którzy przy Nim byli razem z Dwunastoma, o przypowieści. On im odrzekł: „Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego, dla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje się w przypowieściach, aby patrzyli oczami, a nie widzieli, słuchali uszami, a nie rozumieli, żeby się nie nawrócili i nie była im wydana tajemnica”.
I mówił im: „Nie rozumiecie tej przypowieści? Jakże zrozumiecie inne przypowieści?
Siewca sieje słowo. A oto są ci posiani na drodze: u nich sieje się słowo, a skoro je usłyszą, zaraz przychodzi szatan i porywa słowo zasiane w nich. Podobnie na miejscach skalistych posiani są ci, którzy gdy usłyszą słowo, natychmiast przyjmują je z radością; lecz nie mają w sobie korzenia i są niestali. Gdy potem przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamują. Są inni, którzy są zasiani między ciernie: to są ci, którzy słuchają wprawdzie słowa, lecz troski tego świata, ułuda bogactwa i inne żądze wciskają się i zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. W końcu na ziemię żyzną zostali posiani ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny”.

Oto Słowo Pańskie.

Ewangelia dzień poprzedni