EWANGELIA (J 11, 45-57) – Jezus umrze, aby zgromadzić rozproszone dzieci Boże

(…) Lepiej jest dla was, aby jeden człowiek umarł za lud, niżby miał zginąć cały naród.

————–

W tym świętym czasie Wielkiego Postu, Jezus zabiera nas na ostatnie wydarzenia poprzedzające Jego Mękę. Korzystniej jest, by jeden człowiek umarł za wszystkich. Jest to jednak okrutne i niesprawiedliwe. U progu Wielkiego Tygodnia musimy nazwać rzeczy po imieniu. Oto Jezus Chrystus zgodził się na nasze okrucieństwo. Został zamordowany za złodziei, chciwców, cudzołożników, narkomanów, pijaków, rozwodników, żyjących bez Sakramentu Małżeństwa, plotkujących, zazdrośników, dokonujących aborcji i eutanazji, bezbożników, świętokradców, kłamców, bluźnierców, itd., ile grzechów na tym świecie tyle przelanej niewinnie KRWI Jezusa. 

Bądźmy wdzięczni Barankowi Bożemu za krwawe dzieło ofiarowania Swego życia za nas, abyśmy mieli życie wieczne. Jednak mimo okrutnej Męki Chrystusa, ogromna ilość ludzi zostanie potępiona, przez swoją głupotę, uznając swoim bogiem szatana, a nie Tego, który pokonał śmierć i Zmartwychwstał.

Jezu, mój Królu, wraz Maryją jestem przy Tobie, abyś wiedział, że jest taka dusza, która pragnie przejąć odrobinę Twojego cierpienia na siebie, aby Ci ulżyć w Męce, ale zawsze wraz z Maryją.

Cała Ewangelia ⇩ 

EWANGELIA  (J 11, 45-57)

Jezus umrze, aby zgromadzić rozproszone dzieci Boże

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Wielu spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił.
Wobec tego arcykapłani i faryzeusze zwołali Najwyższą Radę i rzekli: „Cóż my robimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, i przyjdą Rzymianie, i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród”. Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: „Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod uwagę, że lepiej jest dla was, gdy jeden człowiek umrze za lud, niż miałby zginąć cały naród”.
Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus miał umrzeć za naród, a nie tylko za naród, ale także, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. Tego więc dnia postanowili Go zabić.
Odtąd Jezus już nie występował wśród Żydów publicznie, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasteczka, zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami.
A była blisko Pascha żydowska. Wielu przed Paschą udawało się z tej okolicy do Jerozolimy, aby się oczyścić. Oni więc szukali Jezusa i gdy stanęli w świątyni, mówili jeden do drugiego: „Cóż wam się zdaje? Czyżby nie miał przyjść na święto?”
Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, aby Go można było pojmać.

Oto słowo Pańskie.

Ewangelia dzień poprzedni