EWANGELIA (J 5, 1-3a.5-16) – Uzdrowienie paralityka w sadzawce Betesda

(…) „Panie, nie mam człowieka, aby mnie wprowadził do sadzawki, gdy nastąpi poruszenie wody. Gdy ja sam już dochodzę, inny schodzi przede mną”.

————–

W tym świętym czasie Wielkiego Postu, Jezus chce oczyścić i uzdrowić nasze życie z różnego rodzaju naszych słabości i grzechów. Jednak bez naszej zgody nie jest wstanie nam pomóc, nie jest w stanie nas wyzwolić i uleczyć.

Zadaje zatem pytanie paralitykowi czy chcesz być zdrowy? Podobnie i nas pyta: czy chcesz zakończyć związek niesakramentalny, którym ciężko obrażasz Boga? czy chcesz wyzwolić się z nałogu pijaństwa, narkomanii, pornografii, gier? czy chcesz przestać oszukiwać, kraść, kłamać, plotkować, przeklinać, złorzeczyć? itd. Czy nasza odpowiedź będzie również usprawiedliwianiem siebie jak paralityk? Czy może jednak porzucimy nasze grzeszne życie i podamy rękę Jezusowi, aby nas wyrwał z naszych grzechów?

Jezu, mój Królu, Maryja uczy mnie życia przykazaniami Bożymi, dzięki czemu każdego dnia podaję Ci rękę, abyś mnie prowadził i z pokorą przyjmował co na mnie ześlesz, a przez zaufanie uzdrawiał wszystko co złe we mnie.

Cała Ewangelia ⇩ 

EWANGELIA  (J 5, 1-3a.5-16)

Uzdrowienie paralityka w sadzawce Betesda

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Było święto żydowskie i Jezus udał się do Jerozolimy.
W Jerozolimie zaś znajduje się Sadzawka Owcza, nazwana po hebrajsku Betesda, zaopatrzona w pięć krużganków. Wśród nich leżało mnóstwo chorych: niewidomych, chromych, sparaliżowanych.
Znajdował się tam pewien człowiek, który już od lat trzydziestu ośmiu cierpiał na swoją chorobę. Gdy Jezus ujrzał go leżącego i poznał, że czeka już długi czas, rzekł do niego: „Czy chcesz stać się zdrowym?”
Odpowiedział Mu chory: „Panie, nie mam człowieka, aby mnie wprowadził do sadzawki, gdy nastąpi poruszenie wody. Gdy ja sam już dochodzę, inny schodzi przede mną”.
Rzekł do niego Jezus: „Wstań, weź swoje łoże i chodź”. Natychmiast wyzdrowiał ów człowiek, wziął swoje łoże i chodził.
Jednakże dnia tego był szabat. Rzekli więc Żydzi do uzdrowionego: „Dziś jest szabat, nie wolno ci nieść twojego łoża”.
On im odpowiedział: „Ten, który mnie uzdrowił, rzekł do mnie: Weź swoje łoże i chodź”. Pytali go więc: „Cóż to za człowiek ci powiedział: Weź i chodź?” Lecz uzdrowiony nie wiedział, kim On jest; albowiem Jezus odsunął się od tłumu, który był w tym miejscu.
Potem Jezus znalazł go w świątyni i rzeki do niego: „Oto wyzdrowiałeś. Nie grzesz już więcej, aby ci się coś gorszego nie przydarzyło”. Człowiek ów odszedł i doniósł Żydom, że to Jezus go uzdrowił. I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że to uczynił w szabat.

Oto Słowo Pańskie.

Ewangelia dzień poprzedni